Normy czasu pracy


Czas pracy kierowcy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Znowelizowane przepisy Kodeksu pracy dotyczące przedłużonego 12-miesięcznego okresu rozliczeniowego nie mają zastosowania do kierowców.

Ważne!

Do kierowców nie można zastosować 12-miesięcznego okresu rozliczeniowego czasu pracy.

Jeżeli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy Kodeksu pracy stosuje się w zakresie nieuregulowanym tymi przepisami (art. 5 Kp). Ustawa o czasie pracy kierowców w rozdziale 2 reguluje czas pracy kierowców. Określa między innymi długość okresu rozliczeniowego, który nie może przekraczać 4 miesięcy, a w ramach systemu równoważnego czasu pracy 1 miesiąca, z możliwością jego przedłużenia w szczególnie uzasadnionych przypadkach, nie więcej jednak niż do 3 miesięcy oraz przy pracach uzależnionych od pory roku lub warunków atmosferycznych, nie więcej jednak niż do 4 miesięcy. Wobec powyższego kwestie związane z okresem rozliczeniowym zostały uregulowane w odrębnej ustawie, a tym samym do kierowców nie będą miały zastosowania przepisy Kodeksu pracy dotyczące okresu rozliczeniowego, w tym przepis art. 129 § 2 przewidujący możliwość przedłużenia okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy. Tygodniowy czas pracy kierowcy, łącznie z godzinami nadliczbowymi, nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.

Jednakże tygodniowy czas pracy może być przedłużony maksymalnie do 60 godzin, przy zachowaniu reguły, że średni tygodniowy czas pracy nie przekroczy 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym, który nie może przekraczać 4 miesięcy.

Powyższa regulacja obowiązuje także kierowcę zatrudnionego u więcej niż jednego pracodawcy. Dlatego średniotygodniowy wymiar czasu pracy, niezależnie od liczby pracodawców (podmiotów), na rzecz których kierowca świadczy pracę, nie może przekroczyć średnio 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Wymiar czasu pracy odnosi się więc do kierowcy, a nie do danego pracodawcy.

Wyjątek

Regulacja dotycząca możliwości przedłużenia czasu pracy do 60 godzin tygodniowo przy zachowaniu reguły, że średni tygodniowy czas pracy nie przekroczy 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym oraz odniesienie tej zasady do kierowcy bez względu na liczbę pracodawców, dla których kierowca świadczy pracę, nie mają zastosowania do pojazdów wymienionych w art. 3 oraz 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz w art. 2 ust. 2 lit. b Umowy AETR.

Są to przykładowo:

pojazdy używane do przewozu osób w przewozach regularnych, których trasa nie przekracza 50 km,

pojazdy będące własnością sił zbrojnych, służb obrony cywilnej, straży pożarnej i sił odpowiedzialnych za utrzymanie porządku publicznego,

pojazdy używane w razie wypadków lub do prowadzenia działań ratunkowych, w tym pojazdy używane w niehandlowym przewozie pomocy humanitarnej,

pojazdy specjalistyczne używane do celów medycznych,

pojazdy specjalistyczne pomocy drogowej poruszające się w promieniu 100 km od swej bazy,

pojazdy lub zespoły pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony używane do niehandlowego przewozu rzeczy,

pojazdy użytkowane o statusie pojazdów zabytkowych zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, w którym są użytkowane, wykorzystywane do niehandlowych przewozów osób lub rzeczy,

pojazdy używane do nauki jazdy i egzaminów w celu uzyskania prawa jazdy lub świadectwa kwalifikacji zawodowych, pod warunkiem, że nie używa się ich do zarobkowego przewozu rzeczy lub osób,

pojazdy używane w związku z odprowadzaniem ścieków, ochroną przeciwpowodziową, konserwacją urządzeń zaopatrujących w wodę, gaz i elektryczność, utrzymaniem i kontrolą dróg, zbieraniem odpadów z gospodarstw domowych i ich wywozem, usługami telegraficznymi i telefonicznymi, nadawaniem programów radiowych i telewizyjnych oraz wykrywaniem nadajników lub odbiorników radiowych lub telewizyjnych,

pojazdy wyposażone w 10 do 17 miejsc siedzących, używane wyłącznie do niehandlowego przewozu osób;

specjalistyczne pojazdy do przewozu wyposażenia cyrków i wesołych miasteczek,

specjalnie wyposażone pojazdy szczególnego zastosowania, które w podstawowym zakresie służą celom edukacyjnym w czasie postoju.